Przemysław Piotrowski znany jest z brutalnych, pełnych grozy thrillerów, w których człowiek i jego najmroczniejsze instynkty stają się głównym tematem.
„Droga do piekła” to historia, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w świat pełen mroku, przemocy i wypaczonych instynktów. Nie byłam początkowo przygotowana na emocje, które zaserwował mi autor…
Przemysław Piotrowski prowadzi nas przez losy bohaterów, których początkowo nie sposób nazwać jednoznacznie dobrymi ani złymi – to postacie głęboko uwikłane w traumę, zmagające się z własnymi demonami. To bohaterowie, którzy balansują na granicy człowieczeństwa – ofiary i jednocześnie sprawcy. Ich dramatyczne wybory i decyzje budują atmosferę ciągłego niepokoju.
Książka ta była dla mnie trudnym doświadczeniem czytelniczym. I żebyście dobrze mnie zrozumieli – „Drogę do piekła” trzeba przeczytać – jeżeli tylko tak mroczny klimat jest dla Was. Thriller Piotrowskiego to historia mroczna, duszna i – powiem wprost – „brudna”. Lektura sprawiała wrażenie obcowania z czymś nieczystym, jakby autor świadomie zaciągał mnie do wynaturzonego świata, oplatał jego odrażającymi obrazami i nie dawał ucieczki.
To książka pełna okrucieństwa. Czułam się zbrukana, wystawiona na próbę – tak, jakby granice mojej wytrzymałości emocjonalnej były stale testowane. Im dalej, tym silniejsza była jednak potrzeba poznania zakończenia…
Nie ma tu miejsca na łatwe rozwiązania. Piotrowski pokazuje, do czego potrafi posunąć się człowiek, jak daleko może sięgnąć ludzkie okrucieństwo, kiedy prym wiodą pragnienia, nienawiść lub chęć zemsty. To wizja, która boli.
„Droga do piekła” nie jest książką dla każdego. Wręcz rani czytelnika swoją brutalnością i odczłowieczonym światem, w jaki nas wciąga. I z pewnością – pozostaje w pamięci. To jeden z tych tytułów, które nie dają spokoju długo po odłożeniu książki – jak rana, która goi się powoli i wciąż przypomina o swoim istnieniu.
To kolejne spotkanie z twórczością autora, które utwierdziło mnie w moim dużym uznaniu dla Jego niezwykłego i niebanalnego dorobku pisarskiego.


Dodaj komentarz